Historia parafii

Parafia w Wolnym Królewskim Mieście Podgórzu powstała w 1818 roku, chociaż cesarz Józef II już w 1784 roku obiecał Podgórzanom zbudowanie kościoła parafialnego.

W wydanym w lutym 1784 roku uniwersale cesarz Józef II zaznaczył, że w tworzącym się mieście Podgórzu musi szybko powstać parafia katolicka z kościołem. Od 1772 r. bowiem teren późniejszego miasta Podgórza był częścią austriackiego Królestwa Galicji i Lodomerii. Zawirowania polityczne przełomu wieków sprawiły, że Podgórze należące od 1786 roku do powołanej wówczas diecezji tarnowskiej, w latach 1807-1821 wróciło do diecezji krakowskiej (Generalny Wikariat w Starym Sączu), by w 1822 roku przejść do ponownie utworzonej diecezji tarnowskiej (dekanat wielicki). Po drugiej stronie Wisły, która była granicą państwa, funkcjonowało wówczas Wolne Miasto Kraków.
W dniu 19 kwietnia 1818 r. został wprowadzony w urzędowanie proboszcz powołanej parafii podgórskiej, do której oprócz miasta Podgórza należały wsie: Kapelanka, Ludwinów i Zakrzów, Dębniki, Łagiewniki, Płaszów i Wola Duchacka, Kobierzyn i Pychowice.
Jednak powstanie parafii nie oznaczało budowy kościoła – do użytku wiernych oddano skromną kaplicę utworzoną z kilku adaptowanych pomieszczeń w budynku rządowym. Dopiero w 1832 roku na Rynku powstał podgórski kościół parafialny pw. św. Józefa.
W granice diecezji krakowskiej podgórska parafia powróciła dopiero w 1880 roku jako część dekanatu wielickiego. Od połączenia w 1915 roku miast Krakowa i Podgórza parafia jest częścią dekanatu krakowskiego diecezji krakowskiej (od 1925 roku archidiecezji krakowskiej).