Pracownia konserwatorska
Pracownia konserwatorska powstała w 1999 r., w pomieszczeniach kościoła na wysokości chóru muzycznego, nad nawą boczną. Do powstania pracowni i powołania zespołu przyczyniły się rozpoczęte prace konserwatorskie ołtarzy w kościele. Kierownikiem zespołu jest Jerzy Dobek.
W pomieszczeniach pracowni wykonano opracowanie artystyczno - estetyczne nowo zaprojektowanych elementów wyposażenia prezbiterium - ołtarza soborowego, ambonki, sedilii, ozdobnych ławek dla Służby Liturgicznej oraz konsoli na naczynia liturgiczne. Wykonano konserwację obrazów wraz z ramami oraz krzyża z figurą Chrystusa - dłuta Zygmunta Langmana z Kaplicy Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Zaprojektowano i wykonano Ołtarz Dobrej Nadziei i Życia, a figurę Matki Boskiej poddano gruntownej konserwacji. W pracowni wykonano również na zrekonstruowanych ramach do drogi krzyżowej złocenia z opracowaniem kolorystycznym z uwzględnieniem konserwacji zachowanych krzyżyków na zwieńczeniu ram, zaprojektowano i opracowano artystycznie dwie ramy do obrazów Serca Pana Jezusa i Matki Bożej, a obrazy namalowane przez Karola Rutkowskiego poddano konserwacji.
Przeprowadzono również w latach od 1999 - 2006r. konserwację niżej wymienionych obiektów:
Chrzcielnicy, ram do obrazów ?Świętej Rodziny Nazaretańskiej" i ?św. Józefa" /wejście od ul. Parkowej/, kandelabrów i krzyża procesyjnego z Kaplicy Serca Pana Jezusa płaskorzeźby ? Zaślubiny św. Józefa i Matki Bożej, krzyża misyjnego z wizerunkiem Pana Jezusa, /który skradziono w 2001r./, obrazu Vlastimila Hofmana ? Skarga"? 1905r./, piszczałek organowych i poszczególnych elementów prospektu organowego jak figura Anioła na zwieńczeniu prospektu wraz z niektórymi /dostępnymi z rusztowania/ elementami dekoracyjnymi, feretron z dwustronnie namalowanymi na blasze obrazami w technice olejnej - M.B. Częstochowska i Serca Pana Jezusa.W pracowni wykonano kilka projektów ołtarzy i wyposażenia kaplic wraz z realizacją między innymi dla Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi.
W 2007r. zakończyła się renowacja ołtarza Matki Boskiej Różańcowej
Wykonano opracowanie umożliwiające uzyskanie zezwolenia na prowadzenie prac konserwatorskich. Po zdemontowaniu części elementów stanowiących wystrój ołtarza przystąpiono do prac konserwatorskich. Usunięto kurz, brud i inne zanieczyszczenia z całej powierzchni zdemontowanych elementów. Zdjęto warstwy przemalowań ze stolarki ołtarzowej, usunięto metal w płatkach z powierzchni oryginalnych złoceń z doczyszczeniem odsłoniętej warstwy.
Wykonano dokumentację fotograficzną poszczególnych faz prac konserwatorskich - w trakcie usuwania przemalowań, po ich usunięciu, po uzupełnieniu ubytków zaprawy i opracowaniu zaprawy /wyszlifowaniu papierem ściernym do uzyskania odpowiedniej gładzi/ oraz na etapie rekonstrukcji i konserwacji złoceń. Przed położeniem zaprawy poszczególne elementy przeklejono dwukrotnie klejem skórnym na gorąco, następnie położono od 8 do 12 warstw zaprawy, po opracowaniu, nałożono podkłady pod złocenia 4 warstwy pulmentu czerwonego lub żółtego w zależności od techniki złocenia / poler, mat /. Przyklejono do podłoża przez podklejenie spęcherzone i obluzowane partie zaprawy kredowo-klejowej wraz ze złoceniami, nie nadające się do zachowania /zmurszałe i spudrowane/ partie zaprawy usunięto mechanicznie w niektórych przypadkach po uprzednim rozmiękczeniu, przeprowadzono impregnację i dezynsekcję drewna, wypełniono otwory po drewnojadach masątrocinowo klejową od strony lica i odwrocia, niektóre elementy impregnowano kilkakrotnie w różnych stężeniach impregnatu w celu odpowiedniego utwardzenia drewna. Zrekonstruowano brakujące fragmenty rzeźby /dotyczy snycerki wykonanej motywem roślinnym/ i profili.
Sklejono i przekołkowano popękane i obluzowane na łączach elementy ozdobnej snycerki /ażurowe korony dekorujące kolumnowe służki/, maswerki itp., ażurowe korony od strony odwrocia wzmocniono dodatkowo przez podklejenie grubym dębowym fornirem. Zdemontowane elementy ołtarza w obecnej chwili są na etapie złoceń i rekonstrukcji warstwy pokrywającej stolarkę /bejca + lakier o odpowiednim półmatowym połysku/, tabernakulum w trakcie impregnacji i doczyszczania odsłoniętych partii złoceń. Rekonstruowane są również brakujące elementy jak dwa rodzaje czołganek dekorujących kolumnowe służki i sterczyny/szt.12 + 5 /, jeden brakujący kwiatoń oraz fragment dekoracyjnej konsolki. Wymienione wyżej czynności obejmują tylko najważniejsze wykonane lub wykonywane na obiekcie zabiegi konserwatorsko-pozłotnicze.
W listopadzie 2008 roku zakończyła się renowacja ołtarza Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w kaplicy adoracji Najświętszego Sakramentu
Ołtarz neogotycki zbudowany w 1910/1911 r. przez Wita Wisza, Mariana Krzyka, Józefa Góreckiego, wykonany z drewna, bogato rzeźbiony, dekorowany pozłocona snycerką. Ze względu na zły stan techniczny obiektu podjęto decyzję o jego konserwacji. Architektura ołtarza, pełnoplastyczne figury Świętych zostały przemalowane na całej powierzchni grubą warstwą farby olejnej. Partie oryginalnych złoceń pokryto w pewnych miejscach metalem pozłotniczym i złotolem. Działanie szkodników biologicznych drewna spowodowało osłabienie jego struktury - dotyczy elementów konstrukcyjnych i dekoracyjnych. Na skutek zniszczeń drewna, wadliwej renowacji /l948 - 1952r./, uszkodzeń mechanicznych, omawiany obiekt zatracił pierwotny wygląd i wymaga przeprowadzenia gruntownej konserwacji.
Po zapoznaniu się z obiektem, przeprowadzeniu specjalistycznych badań, opracowano program prac konserwatorskich. Po zaakceptowaniu przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, przystąpiono do prac. Zabiegi konserwatorskie objeły szeroki zakres prac, które pozwoliły przywrócić ołtarzowi pierwotny wygląd. Usunięto przemalowania z całego obiektu, wzmocnienie struktury drewna przez impregnację na bazie żywic syntetycznych w połączeniu z dezynsekcją i dezynfekcją drewna. Zostały poddane konserwacji pełnoplastyczne figury ołtarzowe Świętych /Jana, Pawła i Szczepana/, jak również bogato rzeźbiona, złocona snycerka dekorująca ołtarz i obraz olejny na płótnie z wizerunkiem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Przywrócono pierwotny wygląd architekturze ołtarza, która w oryginale przedstawiona była w barwionym na ciemny brąz drewnie dębowym, pokrytym lakierem o delikatnym połysku.
